xiegacodziennosci

Just another WordPress.com site

Środa

Środa
Zaczyna się
Godzina młoda
A ciało już mniej
W ten środek tygodnia wystarczy być
By czuć się swobodnie
I więcej nie czuć nic
Wygoda
Swoboda

Środa
Północ tuż, tuż
Minęło, nie szkoda
Ssie zmyło i już
Nie było cudów
Lub było ich mniej
Raz miło, raz nuda
A, nie było tak źle…
Wygoda
Swoboda

by Wojciech Waglewski

Reklamy
Dodaj komentarz »

Powiedzmy w końcu…

Jakże aktualne przesłanie…

Spróbujmy raz, spróbujmy chociaż raz
powiedzmy to co myśli każde z nas
może wszystko runie
na ten piękny ogród kłamstw

Powiedzmy to, powiedzmy sobie to
niełatwo, wiem, powiedzieć prawdę wprost
może nie dziś jeszcze
jaki piękny ogród kłamstw

spróbujmy raz, spróbujmy chociaż raz
powiedzmy to, co myśli każde z nas
zawsze tylko z tobą
jaki słodki ogród kłamstw

tekst: Bogdan Loebl, muzyka: Tadeusz Nalepa LP Karate, 1972

Dodaj komentarz »

Strasznie mi

Cóż powiedzieć, gdy jest tak strasznie, że nic nie może przynieść ulgi ani pocieszenia. Nawet ulubiona muzyka.

Katia

Dodaj komentarz »

Pozytywnie nakręcona

Ten kawałek dodał mi wiary w to, że rock’n’roll will never die! Chłopaki z Greta van Fleet, bez kompleksów i zbędnych ozdobników wjechali z tą swoją młodzieńczą energią w smutne sobotnie przedpołudnie. Toż to 21-letnie dzieciaki, a prezentują się jak starzy wyżeracze sceny! Skojarzenia z Zeppelinami i Robertem Plantem? Zamierzone i przemyślane, czy przypadkowe odwołanie? Jakkolwiek, wyszło stylowo i jak dla mnie naprawdę ok.

Katia

Dodaj komentarz »

California Dreaming

Tragiczne pożary w Kalifornii. Stan klęski żywiołowej w hrabstwach Napa i Sonoma

AP Photo/Rich Pedroncelli/EAST NEWS

 

 

Dodaj komentarz »

Obrócić w złoto

Sztuka tworzenia zna wiele przypadków wydobywania drogocennych chwil pośród monotonni codzienności.  Dzięki takim perełkom muzycznym,  jak powyżej, 14. października 2017 roku zapisze się we mnie jako dzień, w którym odkryłam wytatuowaną rodzinkę Tomasza Wynna i Wierzących. Wyglądają jak  z piekła rodem, a przynajmniej oderwani od ciężkich robót w kamieniołomach. Zamknęli się w tym staromodnym studio, aby odśpiewać recepturę obracania w złoto wszystkich ciężkich przeżyć i problemów. Tutaj wszystko jest na swoim miejscu. Numer jest tak skonstruowany, że poszczególni muzycy mają szansę zaistnieć w nim każdy z osobna, pomimo przecież oczywistej współpracy. Genialnie to wymyślone,  co do jednej  nutki! Wokale męski i żeński współgrają ze sobą, a tempo narasta jak w dobrym thrillerze. I kiedy wydaje się że utwór osiągnął już apogeum swych możliwości… wchodzi harmonijka, tak soczysta i stylowa, że jej dźwięki atakują zewsząd jak niespodziewany deszcz w upalny dzień… i wszystko zaczyna się od nowa. Starting over!

Dzięki, Bizon, bo to w Twojej audycji usłyszałam ten zespół po raz pierwszy.

https://www.facebook.com/lepszypunktslyszenia/

Katia

Dodaj komentarz »

Kołysanka

Oglądając teledysk, młodej krakowskiej formacji Wicked Heads, doznałam swoistego déjà vu. Nasunęły mi się wspomnienia z dzieciństwa i fragment z książki Agnieszki Jucewicz i Grzegorza Sroczyńskiego „Kochaj wystarczająco dobrze”…/którą wciąż czytam i do niej wracam, bo ma w sobie tak gęste treści, że nie da jej się tak po prostu przeczytać i odłożyć/.

„… No dobrze, to na jednym biegunie jest ten rodzic kochający na zabój, a jaki rodzic jest na drugim biegunie?

Rodzic, który jest wycofany, bez kontaktu. Wiecznie nieobecny albo chory, który nie potrafi dawać, nie jest zainteresowany. To z kolei sprawia, że dziecko bez przerwy jest sfrustrowane. Nie uczy się bliskości, zaufania, prawdopodobnie nie ma też własnej tożsamości, ponieważ uczymy się tego kim jesteśmy, między innymi przez to, jak ludzie na nas reagują. Więc jeśli reakcje rodzica są słabe albo w ogóle ich nie ma, a zwłaszcza kiedy one są negatywne, wręcz okrutne – to nie bardzo wiesz, kim jesteś. I to jest bardzo zaburzające, na takim głębokim poziomie.

W każdym razie, czy rodzic jest blisko czy daleko, jeśli jest to stałe zachowanie, pojawia się coś w rodzaju ramy. Sytuacja jest dość przewidywalna. Ale istnieje jeszcze trzeci rodzaj relacji z rodzicem, w zasadzie najgorszy, kiedy raz ta miłość i uwaga jest, a raz jej nie ma, i ciężko przewidzieć, kiedy co będzie miało miejsce – tak jest na przykład z pijącym rodzicem albo niestabilnym emocjonalnie. Dziecko uczy się wtedy nie ufać drugiemu człowiekowi…”

Stanley Ruszczyński – psychoanalityk, psychoterapeuta

Katia

Dodaj komentarz »