xiegacodziennosci

Just another WordPress.com site

Inny świat


Takie światy wyczarowuje Karolina Matyjaszkowicz. Babcine koronki, strzępki wycinanek i ludowe stwory przepuszcza przez teraźniejszą wyobraźnię. Patrząc na jej obrazy uśmiecham się i rozplątują mi się myśli. Wszystko staje się prostsze! Czuję lekkość bytu. Całkiem znośną!

Południca  (2014) sygn.p.d. akryl, płótno 60 cm x 80 cm

Karolina Matyjaszkowicz, Południca (2014) sygn.p.d. akryl, płótno 60 cm x 80 cm

http://matyjaszkowicz.art.pl/malarstwo/

Katia

Reklamy
Dodaj komentarz »

To se ne wrati…

Taki bukiet dostałam od Męża z kwiatów rozpasanych po łące, zanim je ściął nieświadomy niczego żniwiarz. A przecież nic już nie będzie takie samo. Łąka od tamtego czasu zmieniła swe oblicze i słońce inaczej puszcza oczka. Może te zdjęcia, chociaż w małym odprysku zatrzymają tę chwilę jedyną i niepowtarzalną. Chciałam napisać „na zawsze”, ale nie odważę się… To se ne wrati…

Słucham na nowo, po wielu latach płyty z 2000 roku My Ty She Klausa Schulze, wielkiego maga łączącego muzykę elektroniczną z klasycznymi instrumentami, tutaj np. z wiolonczelą oraz z ludzkimi głosami. Ta muzyka dociera do moich głęboko przykurzonych miejsc… Zaskoczenie, że jest taka muzyka? Przecież była już od dawna. Istniała nawet wtedy, gdy ja jeszcze nie zdążyłam jej usłyszeć. A jeśli ją wysłuchałam, to mój odbiór był inny, TAMTEN.

Katia

 

Dodaj komentarz »

Obrosnąć w piórka i co dalej?

 

zdj. Josephine Cardin

Jak to jest obrosnąć w piórka, pozwalać się hołubić, rozpieszczać i niańczyć, by w jednej chwili zerwać z dotychczasowym bezpiecznym życiem? Podjąć decyzję o samotnym przeczesywaniu świata? Dziś wystarczy mi ta odrobina empatii, pozwalająca współodczuwać i coś więcej, niż przetrwać.

Do tego pobudzająca do wzrostu i wyrywająca z uśpienia moją duszę zachwycająca muzyka stworzona blisko 2 dekady temu przez Klausa Schulze. Pomiędzy elektronicznym okablowaniem przeplatają się wiolonczela Wolfganga Tiepolda i wokalizy /m.in. Lisy Gerrard/ w zagadkowym języku. Wszystkie dźwięki idealnie ze sobą współgrają i ścielą przede mną bezpieczną drogę, po której nie zawaham się pójść boso.

Katia

Podobny obrazKlaus Schulze

 

Dodaj komentarz »