xiegacodziennosci

Just another WordPress.com site

Tańcz!



Zrób coś szalonego! Zatańcz tak, jak Simon Bonney i Nick Cave. Obaj wyrośli z tego samego kipiącego rockowym szaleństwem pnia. Składy ich zespołów mieszały się. Część muzyków tworzyła razem w „The Birthday Party” oraz w „The Crime and the City Solusion”. Czarodziej Nick Cave, z „The Bad Seeds”, sieje rockowy zamęt do dzisiaj. Co ci szkodzi, zaszalej i zatańcz!
Katia

Reklamy
Dodaj komentarz »

Nauczyłam się…

Nietrudno zauważyć, że ostatnimi czasy płynę na dobrej fali muzyki, która mnie niesie, uskrzydla i generuje pozytywną energię. Dryfuję uskrzydlona nad codziennością, pełną znoju i obowiązków zawodowych i domowych. Wciąż przeskakuję z jednej roli do innej i już w głowie mi się kręci, a nogi i ręce odmawiają czasem posłuszeństwa.Czasem ze zmęczenia usypiam o dziwnych porach i miejscach. Ale gdy natrafię na TYCH parę dźwięków, które poruszą mym wewnętrznym kompasem… zaczyna się ładowanie baterii. Dzisiaj, zupełnie nieoczekiwanie, podłączyłam się do grupy Coma, niedocenianej przeze mnie do tej pory, bo nie poznanej wystarczająco dobrze. Nadrabiam te zaległości w ekspresowym tempie, przed tzw. sprzątaniem grobów.


Tą piosenką zespół Coma wygrał 25 konkurs Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Pochodzi z ich debiutanckiej płyty „Pierwsze wyjście z mroku”, która zrobiła sporo zamieszania na rynku muzycznym.
To po prostu dobry, w rockowej stylistyce tekst:
„Przedostała się w parszywy czas
Przez ulice zakażone bezradnością dni
Przez korytarz betonowych spraw
Pewność że my..
Mimo wszystkich nieprzespanych nocy
Mimo prawdy porzuconej na rozstajach dróg
Potrafimy w rzeczywisty sposób
Znaleźć się już

W domu będzie ogień
A do domu proste drogi
Wiodą słusznie moje stopy
Nie zabraknie mi sił
Czas poplątał kroki
Jest łagodny i beztroski
Ma zielone kocie oczy
Tak samo jak ty

Nauczyłem się umierać w sobie
Nauczyłem się ukrywać cały strach
Nie do wiary że tak bardzo płonę
Nie do wiary że rozumiem każdy znak

Zapomniałem że od kilku lat
Wszyscy giną jakby nigdy ich nie miało być
W stu tysiącach jednakowych miast
Giną jak psy
Dobre niebo kiedy wszyscy śpią
Pochlipuje modlitwami niestrudzonych ust
Tylko błagam nie załamuj rąk
Chroni nas Bóg

Ja mógłbym tyle słów utoczyć
Krągłych i beztroskich
Ze słonego ciasta zmierzchów
Jeśli zechcesz je znać
Wzrok przekroczył linię
Horyzontu aby zginąć
A ty przy mnie śpisz i żyjesz
Nieodległa w snach

Nauczyłem się umierać w sobie
Nauczyłem się ukrywać cały strach
Nie do wiary że tak bardzo płonę
Nie do wiary że rozumiem każdy znak /x2

To ja, ten sam
Od tylu lat, sam
Bo ciebie mi brak
Ciebie mi brak
Bo ciebie mi brak
Ciebie mi brak
To ja, ten sam
Od tylu lat, sam
Czekam… ”
tekst: Piotr Rogucki- wokal

Dodaj komentarz »

Zaczekajcie chłopaki, tylko poprawię włosy…

Dodaj komentarz »

Uwielbienie

Dodaj komentarz »

Chyba musisz mniej spać…

Dodaj komentarz »

Cudowna beztroska…

Dodaj komentarz »

Nie śpij za długo!

Dodaj komentarz »

„Nie znam więcej takich ludzi jak ty…”

Dodaj komentarz »

Mam dość!!!!!!!!!

Dodaj komentarz »

Pokora


Oni są tak połamani jak tabliczka gorzkiej czekolady w mroźny poranek. The Birthday Party byli świadkami mojego dorastania. Ludzie, te utwory mają ponad 30 lat!!!! Zweryfikujcie Wasze dzisiejsze zachwyty i posłuchajcie wczesnego Nicka Cave’a… Może przyczołga się do Was pokora- to takie małe rozwojowe zwierzątko, z którym warto się zaprzyjaźnić.
Katia

Dodaj komentarz »