xiegacodziennosci

Just another WordPress.com site

Samo życie

Teraz czuję się jak ten ciągany przez życie człowieczek z teledysku Tool. Widać, że on też wielokrotnie wpadał w tryby wahadeł, o czym świadczą jego poszarpane spodnie i zniekształcona fizjonomia… Czy jest jakaś nadzieja…
Katia

Reklamy
Dodaj komentarz »

Długodystansowe wołanie

Rytm dzisiejszej leniwie zapowiadającej się niedzieli, urozmaica mi zespół Long Distance Calling, który właśnie odkrywam, nie mając dosyć
Katia

Dodaj komentarz »

Gdy ogień pali się sucho

Zdjęcie1623

Przy takiej suszy jak tego roku, wszystkie procesy przebiegają w przyspieszonym tempie. Nawet ognisko pali się piorunem. Pomidorki koktajlowe dojrzewają na potęgę; jeden krzak całkiem usechł, ciesząc oko plejadą kolorowych koralików. Krzaki ogórków też na wykończeniu, co mi jest nawet na rękę, bo nie chce mi się już ich przetwarzać. Przejrzałam zapasy i szacuję, że jest ich wystarczająco, więc odpuszczam sobie uzupełnianie. W to miejsce chętnie poczytam, albo posłucham muzyki. Albo rozpalę kolejne ognisko.

Katia

Dodaj komentarz »

Ja odpadam z wyścigu…

Dodaj komentarz »

Początek drogi

balkon

zdjęcie anonimowego autora, któremu dziękuję, wykorzystuję jedynie dla celów wizualizacji, bez korzyści materialnych

between two worlds, Maria Lebedeva

zdj. Maria Lebedowa

Pomimo tylu przejść, to znaczy wyjść i wejść, czuję się jakbym była na początku drogi. Czy to nie dziwne? Czuję zdziwienie. Miałam jakieś wyobrażenia na temat przyszłości. Ale wygląda na to, że lepiej nie mieć wyobrażeń i oczekiwań.Tylko jak to zrobić? W rzeczywistości to nie  takie proste, jak w „Inner Light” Harrisona, gdzie udało się zatrzymać umysł w tym stanie i opisać go. Rzeczywistość tymczasem dzieje się dalej. Wszystko jest w ruchu i nieustannie podlega zmianom.

A może to jest początek kolejnej drogi?

Katia

 

 

Dodaj komentarz »

Joy of ride


Tak właśnie przewaliłam egzamin na prawo jazdy…

Katia

Dodaj komentarz »